Kategoria: Newsy muzyczne

Samowystarczalny DeAntoni.

Deantoni Parks urodzony w 1977 roku to amerykański perkusista obracający się w klimatach new wave/avant-garde/experimental. Jest również producentem muzycznym, aktorem i reżyserem filmowym. Jest założycielem nowojorskiego zespołu KUDU. Brał udział w nagraniu ostatniej płyty zespołu The Mars Volta oraz jest członkiem zespołu Bosnian Rainbows. Podczas nauki w Berklee College of Music zaraził się muzyką takich wykonawców jak Photek, Squaerepusher czy Hidden Agenda dzięki czemu wypracował swój oryginalny mechaniczno-beatowy styl. Nagrał pięć płyt z artystką Meshell Ndegeocello. Nagrał również ok. dwudziestu płyt z Omarem Rodriguezem-Lopezem znanym z At the Drive In czy The Mars Volta. Jako solowy artysta wyprodukował pięć wydawnictw. Jego występy są o tyle ciekawe, że gra jednocześnie na perkusji i klawiszach.

Ten zdolny i oryginalny bębniarz potrafi świetnie dopasować się do elektroniki jak i do bardziej gitarowych klimatów. Jest poprostu perkusyjnym kotem :)

 

Sebastian Thompson i Trans Am.

Tak przy środzie chcieliśmy przybliżyć Państwu zespół Trans Am w którym bębni Sebastian Thompson – bębniarz maszyna.

Post rockowe trio, którego członkowie wywodzą się z legendarnego hardcore/ska kolektywu BombLast. W kwietniu 2010 roku nakładem Thrill Jockey ukazała się dziewiąta w ich dyskografii płyta zatytułowana „Thing”.

Zespół Trans AM narodził się na początku lat 90., jako poboczny projekt członków legendarnego hardcore/ska kolektywu BombLast, którzy odkrywszy podobne zainteresowania muzyczne, zaczęli wspólne jammowanie. W ruch poszły casio, głośne gitary, perkusja. Bez wokalu. Grali własne dziwnie skonstruowane kompozycje lub covery Davida Bowie i Stravinskiego. Usłyszał o nich wibrafonista John McEntire, z którym wkrótce dokonali paru nagrań, które wraz z kilkoma innymi muzycznymi eksperymentami trafiły na pierwszą płytę „Trans Am” (Thrill Jockey, 1996).

Z czasem, już bez McEntire’a, Trans Am, wypracowali własne oryginalne brzmienie. Zaczęli używać wokali, żeby wyjść poza instrumentalny post rock, którego byli pionierami. Aby nie polegać wyłącznie na ludzkim głosie, zaczęli stosować wokodery. Do ich reakcyjnych poczynań trzeba zaliczyć także palenie różnych rzeczy na scenie. Przestali też trzymać się jednej wytwórni. Eksperymentowali z folkiem, psychodeliczne i polityką, a nawet w ogóle przestali istnieć jako zespół. Trans AM koncertowali u boku takich zespołów jak Tortoise, Pan Sonic czy Tool.

Tomek opowiada o graniu.

Thomas Pridgen, znany amerykański perkusista sesyjny podczas trasy z Erosem Ramazzottim udzielił wywiadu dla Drummers Diary  w którym opowiedział o byciu w branży muzycznej i o jego spostrzeżeniach odnośnie pracy z różnymi muzykami.

Nowości od Meinl Distribution cz.2

Nawiązując do wpisu o nowościach na rok 2017 od Meinl Distribution chcieliśmy przedstawić najciekawsze według nas nowości od firmy Tama Drums.

Wśród bębnów Tama Starclassic nowością są nowe wykończenia exotic: Satin aztec Gold Metallic, Flat Burgundy Metallic oraz Flat Black.  Do tego nowy kolor osprzętu Smoked Black Nickiel.

Starclassic Performer również otrzymał nowe wykończenia: Gun Metal Classic Stripe, Lacquer Ocean Blue Ripple i Ice Blue Pearl.  W Serii Superstar: Satin Arctic Pearl oraz w serii silverstar: Vintage Gold Duco i Matte Copper Sparkle.

Z nowości werblowych Tama pojawił się werbel Peter Erskine 6” x 10” Stave Ash Shell. Werbel wykonany z 12 warstw jesionu, korpus o grubości 10mm. w werblu wykorzystano Super Resonsnt Mounting System dla zmaksymalizowania naturalnego rezonansu bębna i dla wygodniejszego ustawienia w zestawie. Wykonany w kolorze Oiled Natural Ash.

Kolejnym nowym werblem jest Star Reserve  6,5” x 14” Bubinga/Walnut with Maple S.F.R. Jest to hybrydowy werbel z bubingi  i orzecha z klonowymi obręczami. 5,5mm grubości korpusu w wykończeniu Claro Walnut. Do tego tube lugi Star.

Z serii S.L.P. Dwa nowe werble: Fat Spruce to werbel świerkowy, 8 warstw co daje grubość 7mm. Rozmiar 14” x 6”, obręcze typu die-cast, w kolorze Wild Satin Spruce.

Classic Dry Aluminum to werbel o rozmiarze 14” x 5,5”, grubość korpusu 1,2mm, lugi superstar, obręcze 2,3 mm.

Z ciekawszych rzeczy, nowe pokrowce na pałki – Powerpad Designer Collection. Stylistycznie ładne i zgrabne, w czterech kolorach.

Pojawiło się również trochę nowości wśród hardwaru z serii Stage Master, nowe statywy pod hi-hat z serii Iron Cobra 900 oraz Speed Cobra 910 i 310. Ciekawą nowością okazał się Quick-Set Hi-hat Clutch.

Tama pomyślała również o statywach mikrofonowych Iron works. serie Studio oraz Tour.

Nie zabrakło również nowych dywanów:

Ostatnią z nowości Tama jest odważnik do dociążania wybranych elementów zestawu.

To tyle z ciekawszych nowości Tama Drums na rok 2017. Ciekawy czy ceny będą również ciekawe….? :)

 

 

 

 

 

 

 

 

Zmarł Jaki Liebezeit.

Dwa dni temu tj. 22 stycznia 2017 zmarł Jaki Liebezeit – niemiecki perkusista rockowy. W 2007 roku muzyk został sklasyfikowany na 3. miejscu listy 50 najlepszych perkusistów rockowych według Stylus Magazine.

Jaki Liebezeit rozpoczął karierę muzyczną na początku lat 60. XX w. grając jako muzyk jazzowy w Barcelonie z pianistą Tete Montoliu i trębaczem Chetem Bakerem. Po powrocie do RFN współpracował w latach 1966 i 1967 z zespołami jazzu nowoczesnego: Manfred-Schoof-Quintett i Globe Unity Orchestra.

W 1968 razem z Holgerem Czukayem, Irminem Schmidtem i Michaelem Karoli założył zespół Can, który zdobył w nadchodzących latach duży rozgłos jako przedstawiciel Krautrocka i wywarł inspirujący wpływ na inne, nowo powstałe niemieckie zespoły rockowe.

Po roku 1978 Jaki Liebezeit współpracował jako muzyk studyjny z różnymi stylistycznie wykonawcami, jak m.in. Brian Eno (album Before and after Science), Zeltinger Band, Michael Rother, Gianna Nannini, Eurythmics, Pascal Comelade czy Depeche Mode (album Ultra).

Od początku lat 80. realizował własny projekt, Phantomband. Zwieńczeniem poszukiwań muzycznych w ramach projektu jest album Drums Off Chaos, w którym Jaki Liebezeit zaprezentował jako perkusista własne pomysły. Równie owocna okazała się współpraca z gitarzystą zespołu Phantomband, Dominikiem von Senger. Poza tym Jaki Liebezeit współpracował z brytyjskim basistą Jah Wobble.

W 2002 Jaki Liebezeit wydał razem z muzykiem i producentem Burntem Friedmanem album Secret Rhythms.

W 2006 ukazała się część druga albumu, Secret Rhythms II, a 2008 kolejna – Secret Rhythms III. Liebezeit i Friedman wystąpili w tym czasie z koncertami na całym świecie; towarzyszyli im w tym inni muzycy.

Równolegle realizował Jaki Liebezeit inny pomysł – w 2005 nawiązał współpracę z artystą Wernerem Kiera, znanym jako Datenverarbeiter. Owocem tej współpracy są kolaże dźwiękowe i niekonwencjonalne, archaizujące rytmy. Współpraca została udokumentowana albumem Datenverarbeiter vs. Jaki Liebezeit: Givt Online-Album.

Pod koniec 2008 Jaki Liebezeit rozpoczął pracę w Berliner Recording Session Studio jako perkusista nad nowym albumem Phillipa Boa; Album Phillip Boa And The Voodoo Club – Diamonds Fall ukazał się na początku 2009.

W ciągu swej wieloletniej kariery muzycznej Jaki Liebezeit wykształcił własny, specyficzny styl gry na perkusji, charakteryzujący się ciężkim, monotonnym rytmem. Używał specjalnej, przez siebie zaprojektowanej, perkusji bezpedałowej.

Vater – nowości 2017

Vater – amerykańska firma produkująca akcesoria perkusyjne. Została założona przez Clarence Vatera, a obecnie prowadzona jest przez jego dwóch wnuków Alana i Rona Vater. Chociaż firma rozpoczęła produkcję pałeczek perkusyjnych w 1956 roku, to oficjalnie Vater produkcję zaczął nieco później. Pierwsze pałeczki wykonane przez firmę Vater zostały wykonane przez Joana (Adamsa) Vater w sklepie Jacks Drumshop w Bostonie, w stanie Massachusetts. Jacks był jednym z pierwszych sklepów, który był w stanie zaoferować sprzedaż własnych modeli. 22 października 1988 roku firma Vater przeniosła swoją siedzibę do fabryki w mieście Holbrook w stanie Massachusetts. Trzy lata później pierwsze pałki perkusyjne firmy Vater zostały wprowadzone do Percussive Arts Society (Międzynarodowej Organizacji Usług Muzycznych).

Pałeczki firmy Vater charakteryzują się większą spójnością i wyższą jakością wykonania. Pałeczki mają zwykle nieco wyższą zawartość wilgoci, która ma na celu stworzenie bardziej trwałych i odpornych pałek, choć powoduje to nieco większą ich wagę.

Z rokiem 2017 Vater wypuścił nowe modele pałek. Jedne z nich to pałki sygnowane przez Abe’a Cunninghama bębniarza zespołu Deftones o nazwie Cool Breeze (VHABECW)

Długość  16 5/8″ | 42.23cm

Średnica      0.6″ | 1.52cm

Ponadto pojawiły się pałki  5A  Acorn, Power 5A  Acorn  oraz Power 5B Acorn. Czyli w klasycznych modelach wykorzystano główki typy acorn dla wydobywania z bębnów i talerzy brudniejszych i głośniejszych dzwięków.

Sygnowany model pałek ,,dostał” również kanadyjski perkusista, edukator, producent Anthony Michelli. Pałki  AM595  to rozmiar coś poniżej 5B z główką typu Acorn

Długość   16″ | 40.64cm

Średnica  0.595″ | 1.51cm

Młośnicy grania miotłami też dostali od Vatera coś nowego. Mianowicie  miotełki  VWTRW  które posiadają drewnianą rękojeść dla lepszego feelingu.

 

 

Vic Firth Signature Series 2016.

benny-greb-683x1024

Z przyjemnością informujemy, że Benny Greb dołączył do rodziny artystów firmy Vic Firth. Jego pałki SBG z serii Signature zapewne będzie można niedługo kupić w sklepach perkusyjnych. Ale to nie jedyna nowość w mijającym roku. Swoje sygnowane pałki posiadają również:

Chris Coleman (SCOL)

new-scol

Jen Ledger (SJLED)

new-sled

Ray Luzier (SRL)

new-srl

oraz nieżyjący Keith Moon (SKM)

new-skm

Gratulujemy szczęśliwcom. Czekamy z niecierpliwością aż te modele trafią na display w Avant Drum Shopie.